Ostatnio bardzo długo nie pisałem, no ale mówi się trudno. Przejdźmy do rzeczy - wczoraj pobito rekord ściągania programu w ciągu 24 godzin - FF3 pobrano 8 milionów razy! Wychodzi, że pobierano go średnio 7-8 razy na sekundę. No i od razu pierwsza rozterka - o ile w składaniu deklaracji byliśmy drudzy na świecie i pierwsi w Europie, to  w pobieraniu… wyprzedziła nas nawet Litwa! Tak, tak - USA jest pierwsze w rankingu ogólnym, Niemcy w Europie, a my? Nawet wśród Słowian to tak jakoś licho… (drugie miejsce? Co to ma być?!). Możemy się cieszyć tym, że wyprzedziliśmy Chiny (miliard ludzi vs. 40 mln).

No ale mówi się trudno. Należało by przy okazji opisać sam program, no to jadziem!
Wygląd i funkcjonalność tak przesadnie się nie zmieniły (wystarczy spojrzeć na różnice między IE6 i IE7), co nie zmienia jednak faktu, że różnic jest sporo. Główne zmiany designu opierają się na nowej skórce. Inną zauważalną różnicą jest to, że rozszerzyła się funkcjonalność paska adresu - gdy się coś do niego wpisze, zacznie szukać nie tylko w adresach stron z Historii, ale i ich nazwach. Wystarczy kilka minut na przyzwyczajenie się.

Zmieniono też okno menedżera pobierania. Wywalono z niego wszystko, co mogło zawalać miejsce. Nie ma nawet przycisku Uruchom przy każdej pozycji - trzeba zrobić double click. Jest tylko kawał białej przestrzeni, a na dole pasek z guzikiem Wyczyść i wyszukiwarką, mający, tak na oko, z 15 pikseli. No cóż, taka steylność może niektórych razić.

Podsumowując - nie widzę tu żadnej rewolucji, a żadna osoba, która miała FF2 nie stwierdzi, że zmiany powalają. Dlatego nie ma się o czym rozpisywać, a ta notka jest taka krótka. Wydaje mi się, że celniej informatycy z Mozilli nazwali by swoje dzieło numerkiem 2.5.

Mozilla zamierza urządzić imprezę mającą na celu pobicie światowego rekordu Guinnessa w katoegorii “najczęściej pobrana aplikacja w ciągu 24 godzin” za pomocą Firefoxa 3. Zbierane są deklaracje ad użytkowników, którzy zamierzają go ściągnąć po premierze i uzbierało się już 724 706 z całego świata. Na chwilę obecną liczą się głównie trzy kraje - USA, Brazylia i… POLSKA! To nie pomyłka. Ale nie jesteśmy trzeci, tylko drudzy. Mieszkańcy Stanów Zjednoczonych oddali blisko 112,5 tysiąca głosów, Polacy 54,4, a Brazylijczycy 53,8. Są już blisko pobicia nas, więc proszę, zapiszcie się :). Należy wspomnieć, że pobiliśmy Brytyjczyków (26 500), Niemców (28 tys), Francuzów (31 tys) i miliardowy naród chiński, który wycisnął z siebie ok 11,5 tysiąca. Deklaracje napłynęły ze wszystkich krajów cywilizowanego świata, nawet Gwinea, chociaż tylko 28 głosów.

Autorzy reklamują nową wersję, jakoby była lepsza, bardziej funkcjonalna, szybsza, bezpieczniejsza, wygodniejsza, elastyczniejsza i w ogóle naj. Cóż… nie mam powodów by w to nie wierzyć. No więc jeśli chcesz zagłosować, kliknij na logo DD2008. Tam na stronie (po polsku) jest taki duży, kwadratowy przycisk z napisem “Złóż deklarację”. Przecież wszyscy to wiemy - FF będzie lepszy od IE po koniec świata i jeden dzień dłużej.

Każdy kto ma Service Pack 2 do WinXP i nie ma ochoty zawalać dysku automatycznymi aktualizacjami musi zawsze wysłuchiwać durnej przestrogi Ten komputer może być zagrożony. To wina Centrum zabezpieczeń, które miało ulepszać życie, a tylko denerwuje i sprawia niespotykane nawet u innych programów Microsoftu wrażenie absolutnej niepotrzebności. Zajmuje się głównie sprawdzaniem przy każdej osobności, czy działa program antywirusowy, automatyczne aktualizacje i firewall. Rzecz jasna monitorowana jest tylko zapora systemowa która nie robi kompletnie nic, prócz blokowania programów internetowych. Nie przesadzam - trzeba ją wyłączać dla każdej przeglądarki, programu pocztowego, klienta p2p itd., a wyłapywaniem różnych Złych Rzeczy zajmuje się tylko program antywirusowy. U mnie - avast! Antivirus 4.8. Blokowało nawet Steama, później HL2, każdy mod po kolei, dodatki, Portala i TF2.

Nawet jeśli nie ma internetu, Centrum będzie wyło, że nie są włączone aktualizacje automatyczne, program antywirusowy jest za stary, a firewall nie może działać. Na co to, do jasnej…..
Jedziemy dalej. Nie można tego czegoś wyłączyć w żaden sposób, chociaż da się mu przemówić, że samemu się będzie dbało o antywirusa, ale on będzie narzekał dalej.
No cóż, ta wzbogacona ochrona jest główną zmianą, jaką daje Service Pack 2. Poza tym wszystkie programy zaktualizowały się do wersji 5.1. Jak już wspominałem, to żadna dostrzegalna różnica.

Można się pocieszyć faktem że w XP SP2 jest lepiej niż Viście. Tak Windows Live! gdy jest włączony zmusza użytkownika do instalowania wszystkich aktualizacji. Tyle wywnioskowałem z obserwacji. Może wy wiecie więcej? Pod spodem jest link do Komentarzy, więc…

Wspominałem już, że będę wracał do tematu Orange Boksa, którego opisałem dopiero powierzchownie. Bardzo chcę wam przytoczyć szczegółowo każdą grę i zacznę od sieciowej strzelaniny. Dlaczego? Wydaje mi się, że najłatwiej o niej napisać, co nie znaczy, że jest tak prostacka.

Kupiłem pomarańczowe pudełko w przeświadczeniu, że TF2 będzie zawsze leżeć odłogiem, bo mam bardzo wolne łącze. Tak się jednak złożyło, że ostatnio gram w nią najwięcej z całej piątki. Jest to pierwszy sieciowy FPS, który był na moim dysku dłużej niż pół godziny i w który naprawdę się zagłębiłem. Nie jestem więc obeznany w tym gatunku i nie przytoczę podobnych pozycji. Bynajmniej jest moim zdaniem lepsze od Counter-Strike’a. Wróć - to tylko mój tok myślenia, nie bierzcie sobie tego do serca, fani CS-a!

Niby jest sequelem jakiejś studwudziestoletniej strzelanki, ale równie dobrze mógłby nosić inny tytuł. Z drugiej strony ta strzelanka była prekursorem rozgrywki opartej na klasach, więc daje to natychmiast renomę TF2. Ale ta gra przyciągnęła by do siebie wszystkich i bez niej. Zacznę może od tego, czym się wyróżnia najbardziej - to absolutnie indywiduum graficzne. Utrzymuje rysunkowy, karykaturalny styl w stosunku do map i postaci. Każda z nich wygląda wyjątkowo i różni się od innych niemal wszystkim.

No dobrze, a na czym polega rozgrywka? To powinien chyba każdy wiedzieć, ale zgrzeszę nie wspominając o niej - gracze dzielą się na dwie drużyny - RED i BLU i eksterminują się w różnych trybach rozgrywki - tzn. atak/obrona (czerwoni bronią punktów, niebiescy je zdobywają), przejmowanie punktów kontrolnych (obie drużyny zdobywają punkty kontrolne i bronią własnych), przejmowanie flag (wyniesienie teczki z piwnicy wroga i zaniesienie jej do własnej). Nie ma tu takich prymitywnych trybów jak deathmatch. Map jest co prawda tylko sześć, ale są wielgaaachne, a do tego powstał już duży map pack (bodajże kilkanaście nowych).

Postacie mają bardzo ciekawe uzbrojenie. Taki np. Soldier - wyrzutnia rakiet, strzelba i szpadel. Medic - karabin strzykawkowy, medigun i piła do kości. Pyro ma m.in miotacz ognia i toporek strażacki. Ciekawy jest też Enginneer - buduje zasobniki, działka, teleporty, posiada też strzelbę i klucz francuski. To na nim zabiłem najwięcej worgów - jedenastu, z czego jednego trzy razy (cały czas się respawnował i właził pod lufę.

Od niedawna można TF2 kupić osobno - za 80 złotych. Osiemdziesiąt! To kolejny argument do twierdzenia, że The Orange Box to opłacalny zakup.

Ocenianie postanowiłem sobie odpuścić, bo zrecenzuję (chyba mogę użyć takiego określenia?) jeszcze resztę zestawu, więc musiałbym cały czas stawiać dychy i stracił renomę przed jej zdobyciem.

Co by nie mówić, system tagów WordPress nie jest dla Polaka tak dobry, jak na przykład dla Amerykanina. Polskie tagi zawsze, ale to zawsze siedzą zakopane gdzieś głęboko w strukturze. Toteż tagi pokrewne (znajdują się w panelu bocznym przy każdej stronie z wpisami otagowanymi jakimś słowem, np. CorelDraw) dla takich mało popularnych zagadnień (czyt. polskich) są zazwyczaj z nimi całkowicie niepowiązane. Co chcę powiedzieć? Często wychodzą z tego bardzo ciekawe rzeczy.

Najbardziej powiązane z tematem są tagi pokrewne do zagadnień tak popularnych jak Polityka. Wystarczy spojrzeć - trzeci z kolei jest link Popaprańcy. Tak… to ma dużo wspólnego z politykami. Za dużo… Mały brat może zrobić z tego problem. Reszta jest jednak o wiele mniej spójna. Na przykład Świnia. Pierwszy tag pokrewny - Worms. Brawka dla systemu! Następne ciekawe zjawisko - przy Biedronce widnieje, że jest spokrewniona z odpowiedzialnością społeczną. Krowa natomiast ma blisko do Glismore i Aberdeenshire. Z kolei Grafika jest zdaniem WordPress spokrewniona z tagiem Guns! Guns! Guns! (!?!) oraz Crime, فضيله في كلمتين i پورنگ از نگاه بچه ها. Łoł! Następna ciekawa fraza - Harry Potter jest, jak widać bardzo spokrewniona z SCQ News. Jak już mówię o Potterze, to Władca Pierścieni jest bliski muzyce na żywo. Jak już jestem przy Władcy, to jeszcze zostaje jego mniej udana kopia, Eragon, do którego tagów pokrewnych należy… notebook.

Może na tym skończę. To tylko nieliczne przykłady pokazujące, że jednak WordPress nie jest “polandzkim” serwisem. Znalazłeś coś lepszego? Pisz!

PS: Przepraszam za powtórzenia (tag, tagi, tagów), ale nie znalazłem porządnego synonimu. Na przekorę dzisiaj jeden tag - tag.

Edit: Psia kew… przecież to to samo co słowa kluczowe :/.

Ten program zna każdy, kto ma komputer dłużej niż trzy godziny - najprymitywniejsze istniejące narzędzie do rysowania rzecz jasna wyszło spod ręki Microsoftu. To oczywiste, przecież nie wsadzili by do swojego systemu programu innej firmy, czyż nie? Co by nie mówić, Paint (img z Visty) przeszedł od wersji 1.0 do aktualnej 6.0, występującej w nowym Windowsie najwięcej zmian. Wystarczy porównać go do WordPada, który od zmiany nazwy z Windows Write na teraźniejszą, aż do Windowsa 2000 absolutnie się nie zmienił. Coś można było dostrzec dopiero w WinXP - zamiast setek pozycji w menu wyboru czcionek typu Times New Roman (Europa Zachodnia), Times New Roman (Europa Wschodnia) itp. zrobiono dwa menu - w jednym czcionki, w drugim kodowanie. Niewątpliwie jest to plus, jednak nie zmienia to faktu, że przez 15 lat nie zmieniła się ani jedna kreska w inerfejsie, a w Viście wygląda jak w “ikspeku”. Jeszcze lepszym przykładem na brak ewolucji jest Notepad, który w miejscu stał, stoi, i stać będzie. Widać, że MS lubi Painta.

Wystarczy spojrzeć na galerię w angielskiej Wikipedii (link). Każda nowa odsłona różniła się czymś od poprzedniej. Najwięcej było ich w początkowych stadiach rozwoju - dla Windowsa 1.0, 2.0, 3.0 i 98. Każda wyglądała inaczej, więc każda była świeża. Co prawda potem już zmieniały się tylko odcienie interfejsu, ale przynajmniej coś się cały czas zmieniało. A w Viście przeszedł redesign - układ jest ten sam, ale unowocześniono wszystkie przyciski. To przydałoby się wszystkim akcesoriom systemu, ale cóż… M$ to M$, a renowacja wszystkiego za dużo by ich kosztowała. Szkoda, że nie istnieje aktualizacja, która pozwoliłaby cieszyć się 6.0 w Windowsie XP, ale to już tylko głupie narzekanie, więc się odczepię. Chociaż… może w Service Pack 3? Fajnie by było. Wszak raz na cztery tysiące lat, nawet Tomek Bagiński go użyje, prawda?

Nowy Paint nie jest zbyt nowoczesny, ani bardziej funkcjonalny, ale dzięki temu nadal będzie uznawany przez przedszkola za najlepszy program do nauki rysowania dla trzylatków. Pewnie przez szkoły podstawowe też. Albo, jeśli jest naprawdę źle, to i przez Gimnazja. Oraz, tam gdzie boskie oko nie dociera, to i przez Szkoły średnie. Ale gdybanie zostawmy specjalistom…

Oto mój najnowszy nabytek - jadowicie pomarańczowe pudełko kryjące najlepsze gry wszechczasów. Kupiłem sobie na Merlinie trafiając na promocję, która trwała akurat trzy godziny. Miałem szczęście. Wysłali paczkę w ciągu szesnastu godzin. Później szła przez kuriera dwanaście. Tak więc drugiego dnia od zamówienia miałem w ręku nowy nabytek. Chwilę po rozerwaniu całej tektury wsadziłem płytkę do napędu, odczekałem dwie godziny, aż Steam raczy skończyć cały proces instalacji (nie mogę powiedzieć, czy się ślimaczył, bo nigdy jeszcze nie instalowałem czegoś co by miało 12,5 GB objętości). Potem już zostało tylko sprawdzić, czy komputer przypadkiem nie rozpadnie się, spłonie, czy eksploduje przy uruchomieniu HL2 Full. Na szczęście Windows miał chyba dobry humor i mogłem zacząć.

Z tyłu pudełka widnieje cytat z IGN.com, Najlepsza pozycja w historii gier komputerowych. Mieli pełną rację. Trzy premierowe gry (HL2:EP2, Portal i TF2) uzyskały łącznie ok. sto tytułów typu Gra Roku. Do tego jeszcze HL2 i EP1, które miały prawie 50 - to jest coś, na co opłaca się wydać pieniądze! Drugim powodem jest to, że nikt kogo znam nie umie piratować na Steamie. Valve twierdzi, że jest nieoszukiwalny, i… wygląda na to, że jest tak naprawdę. Gdy się wpisze kod seryjny, program robi coś, co na pewno nie ogranicza się do wysłania go do bazy. Nie mam tak wolnego łącza, żeby trwało to pięć minut! Wygląda na to, ze on przeszukuje całą bazę by sprawdzić, czy już czegoś takiego nie wpisano. Złe jest to, że od tego czasu parę razy zabrakło mi łącza i, co za tym idzie, nie mogłem uruchomić żadnej gry. Na co mu potrzebny internet do odpalenia aplikacji z dysku?! I co, że posiada tryb off-line, skoro nie można w nim absolutnie nic zrobić?

Pięć gier to jak dla mnie za wiele na jedna notkę, więc będę do tego jeszcze wracał.

Teraz czas na program, który mało kto zna - Fefraggler 1.01. Nie było go nawet na dobreprogramy.pl (gdzie można znaleźć właściwie wszystko), ale można go pobrać stąd. O co chodzi? W pełni darmowy, świetny defragmentator partycji. No dobrze, a teraz uzasadnienie…

Instalator zajmuje niecałe pół megabajta (481 kb) więc po zainstalowaniu i uruchomieniu program właściwie nie stanowi jakiegokolwiek obciążenia dla procesora. Rzecz jasna do momentu rozpoczęcia defragmentacji. A ta przebiega pod każdym względem lepiej niż u systemowego defragmentatora, przy którym sprawdza się stara prawda - Windows potrafi nabałaganić ale posprzątać już nie. Bo jak może funkcjonować coś takiego - 80 GB defragmentuje się przez 9 godzin, a poskładana do kupy zostanie z jakaś 1/3 całości. I do tego ten niemrawy ekran postępu - po co usunęli ten świetny, ogromny podgląd z Win98?

No ale to przecież systemowy Defragmentator dysków, a Microsoft, jaki jest, każdy widzi, więc zostawię ten temat. Wróćmy do Defragglera - od pomiotu M$ gorszy jest tylko tym, że nie ma polskiej wersji. Ale nie sądzę, by ktoś nie umiał obsłużyć jego interfejsu, skoro cała jego treść to osiemnaście słów. Tak, tak, bardziej przejrzystego programu się nie znajdzie.
Okno dzieli się na trzy główne człony - listę dysków, podgląd struktury i listę plików, które nie trzymają się kupy. Obok są trzy wielkie przyciski - Analyze, Defrag i Stop, do których można by ograniczyć swoje obcowanie z programem - naprawdę, więcej nie potrzeba!

Na koniec jeszcze potwierdzenie tezy - KomputerŚWIAT przeprowadzał kiedyś test defragmentatorów. Defraggler był najlepszy z darmowych aplikacji. Po nim było kilka badziewi w cenach 60-120 złotych i systemowe narzędzie, chyba trzecie od końca (widzicie? są gorsze!).

No dobrze, jeśli nie odpowiada ci Defragmentator dysków, ściągnij sobie to, o czym mówię - będzie zainstalowany, zanim sobie uświadomisz co zrobiłeś/łaś!

Ściągnąłem sobie trzydziestodniowego triala Ulead VideoStudio 11. Jak to się często zdarza, nie różni się niczym od pełnej wersji, tylko kluczem produktu, który można kupić na stronie producenta. No trudno, przynajmniej można sprawdzić funkcje. Jak to bywa z VS, nie zmieniło się wiele, chociaż i tak więcej niż ostatnio. Poprawiono wygląd, wsadzono dwie-trzy (dosłownie) nowe funkcje edycyjne, kilka nowych efektów przejść itp. Największa zmiana siedzi głęboko - twórcy poszli po rozum do głowy i ulepszyli system konwertowania do formatu DVD. Rozwiązanie z dziesiątki mogło się śnić po nocach. Jeśli zmajstrowany film trwał jedną godzinę, to konwersja minimum trzy z kawałkiem. I nawet nie mogła się wcisnąć do głowy myśl, że to zło konieczne, bo film później się ścinał (na każdym sprzęcie), a i tak Nero Vision konwertował to samo o dwie godziny krócej.

Chyba użytkownicy tak mocno im za to nabluzgali, że postanowili zrobić coś o niebo lepszego. Teraz, jeśli film trwa godzinę, konwertuje się ze dwadzieścia minut. Nauczyli się czegoś :). Porównując poprzednią wersję do żółwia błotnego, ta będzie młodym chomikiem. Ale takim zdrowym, zgrabnym i dobrze odżywionym, a nie pięciotonową świnką morską.

Ważne jest też to, że w pełni ten program spolszczono. Nie tak jak WordPress (niepełnie), ale absolutnie, tak, że nie ma żadnych angielskich tekstów. Dla mnie bomb, bo, co by nie mówić, nie jest prostym programem, przy którym każdy jeden pokemon czułby się jak swoim domu.

Pozostaje jeszcze kwestia ceny - ta zachowuje ogromną różnorodność. Zaczyna się w okolicach 139 złotych, a kończy na 350. Za tyle możemy kupić Windowsa Vistę. Albo nie, nie będę przytaczał tej bonanzy - za tyle można kupić WinXP Home Edition i całą skrzynkę poradników, albo Office’a 2007 do Domu i jeszcze większą skrzynię poradników. Cóż, jeśli wolisz robić filmy, kup se Uleada.

W takim wypadku pozostaje jeszcze kwestia kupienia pirackiej wersji. Zabezpieczenia są rozwiązane dość niemrawo (jedno okienko z linkiem do rejestracji, służące do uruchomienia programu i blokujące dostęp do niego po upływie miesiąca. Hakerzy mają baardzo łatwe zadanie - wystarczy zablokować to okienko i będzie się miało pełną wersję Uleada. Taki crack już istnieje!

Pomny faktem, że Skryptor osiągnął próg 600 odsłon, a filtr antyspamowy wychwycił 12 komentarzy typu spam, postanowiłem w końcu coś napisać.

Zacznijmy może od tego porąbanego spamu. Jakim imbecylem trzeba być, żeby myśleć, że ktoś to przeczyta? I jak można wysyłać spam do bloga WordPress, skoro doskonale wiadomo, że wspaniale prosperuje tu Akismet (rzekomy filtr). Pakują kilkadziesiąt linków do jednego komentarza, czasami z jakimiś tam opisami tych stron i łudzą się, ze Polak cokolwiek z tego przeczyta. Do tego, jeśli są powpisywane w rzędzie jeden pod drugim (siedem spam-komów przyszło pod jeden wpis) to i tak nie wychwyci się z tego żadnych danych. Z drugiej jednak strony muszę być popularny, skoro tak wielu spamerów tu przychodzi i komentuje posty mimo to, że nie mogą się spodziewać, żeby ich tekst kiedykolwiek trafił na stronę. Żenada.

Kolejna sprawa - 600 odsłon. Przysięgam, że to nie ja wypełniłem całą tą liczbę :). Piszę to dla tych nielicznych pokemonów, które potrafią wpisać bezbłędnie adres wordpress.com - co wy sobie myślicie mówiąc, że Onet.pl Blog jest najlepszy? Ja pisząc tam loga musiałem przez trzy miesiące pisać codziennie notkę, żeby zdobyć 500 odwiedzin. Nie patrzcie tak na mnie, miałem wtedy 10 lat :). A tutaj? Nie pisałem jeden miesiąc, a wpadł przez ten czas 200 osób. Skoro już jesteśmy przy Onecie - chyba w końcu mogę być pewny, dlaczego wynik był tak kiepski. Wyszukiwarka onetowska patrzy tylko na adresy. Tak więc bez względu na nazwę, czy świetny opis, liczy się tylko adres.

Tak więc zacząłem patrzeć z duużym politowaniem na autorów witryn typu amelka-th-bill-tom-buziaczki-sweet-blog.blog.onet.pl (nie szukajcie go, nie ma takiego, ale są podobne), którzy zajmują się publikowaniem zdjęć widzianych przez przeciętnego fana Tokio Hotel z kilkanaście razy. A jeśli znacie choć trochę angielski, powtórzę jeszcze raz - nawróćcie się na WordPress, tak jak ja, który błądziłem, a znalazłem drogę ;).

No i wypełniłem ten wpis, którego nie mogłem zacząć od środka kwietnia.